غارنمکی گرمساردرجاده تهران به ده نمک

غارنمکی گرمساردرجاده تهران به ده نمک

غار نمکی در جاده تهران به دهنمک و قبل از شهرستان گرمسار و بین کوه های سر دره اول تا سر دره دوم (اژده ها کوه گرمسار) وارد فضای صاف و بدون پیچ و خم جاده که شدید بعد از ساختمان در حال احداث جنب محل اسقرار پلیس جاده دست راست که ابتدای آن خاکی و ادامه آن آسفالت میباشد واقع شده است غار نمکی از جاذبه های طبیعی گردشگری گرمسارمیباشد. غار نمکی گرمسار که به غار نفت دره ، در کوه اژدها واقع شده ، بر اثر سیلاب ها و شسته شدن صخره های نمکی به وجود آمده است. این غار بنا به اظهار نظر برخی کارشناسان زمین شناسی در دوره دوم زمین شناسی بوجود آمده است که انواع و اقسام استلاتیک ها و استلاکمیت ها یا ناودیس ها در آن وجود دارد. وارد غار که می شوید صخره های رنگارنگ نمک با شکوه تمام خودنمایی می کند بطوریکه برای لحظاتی ناخودآگاه مبهوت این همه زیبایی می شوید. جالب است بدانید هوای این غار بدلیل عبور از دورن لایه های نمک بسیار سالم و عاری از هر گونه آلودگی بوده و به تازگی برای بیماری های آلرژی تنفسی و پوستی بصورت درمانی استفاده می شود. در غار نمکی حتی در اوج گرمای تابستان می توانید خنکای ملایم باد را در زیر پوست خود حس کنید. در مسیر رسیدن به غارها، کوه‌های چند رنگ گرمسار را خواهید دید. تنوع رنگ در لایه‌های مختلف چشم‌ها را نوازش می‌دهد ، این لایه‌های رنگی به‌دلیل وجود ترکیبات مختلف در ساختار آنها است. هوای این غار به لحاظ اینکه از درون لایه های نمکی عبور می کند بسیار پاکیزه و سالم است و در اوج گرمای تابستان برودت دمایی دارد. در قسمت هایی از این غار به بخشی بر می خوریم که بایستی حدود ۱۰۰ متر آنرا بصورت نشسته طی کنیم.

غار نمکی دیگری در گرمسار ودر بنه کوه قرار دارد ضمن اینکه معادن نمک و
تعداد زیادی گنبد نمکی در نواحی مختلف گرمسار است

سند تاریخی وقف

سند تاریخی وقف

سند تاریخی وقف /وقف نامه روستای ده نمک

بر اساس اسناد موجود دربانکهای اطلاعاتی کشور و همجنین در مرکز اسناد فرایبورگ در ماه مبارک رمضان سال ۷۰۴ قمری مصادف با ۱۳۰۵ میلادی (بیش از ۷۰۰ سال قبل) وقف نامه ای توسط محمد بن ابرهیم بن بابویه الکاکوئی الغفاری تنظیم می گردد که در آن بخشی از اراضی روستای تاریخی ده نمک وقف و مالک آن آقای محمد بن ابرهیم بن بابویه الکاکوئی الغفاری شش دانگ را به شرح ذیل وقف می نماید .واقف این وقف‌نامه، به زبان عربی و در هشت صفحه ده نمک را به شش دانگ تقسیم بندی میکند.یک دانگ برای نگهداری مسجد در جنب قلعه واقف، دو دانگ برای اطعمه، منزل و تأمین پزشکی فقرا، مساکین و زوار، سه دانگ برای پسران واقف بعد از فوت‌ او؛ بعد از چهار نسل هم این سه دانگ نصیب صوفیان سمنان بشود.نگارش این سند به خط احمد بن محمد بن احمد بیابانکی ملقب به علاالدوله سمنانی است. این سند وقف نامه در سال ۱۳۵۲ و در شماره ۱۹ مجله فرهنگ ایران زمین و در صفحات ۱۰ الی ۱۸ توسط ناشران اردکانی و حسین محبوبی به چاپ رسیده است .

درباره ی مرکز اسناد فرایبورگ :این بانک اطلاعاتی با الگوبرداری از آرشیو ملی ایران اسناد خود را به دو بخش اسناد خصوصی و دولتی تقسیم کرده و اسنادی را از قبیل فرمان ها و رقم ها، مکاتبات رسمی و منشآت شخصی، و اسناد شرعی ـ حقوقی مانند قباله جات خرید و فروش، اجاره و واگذاری، وقف نامه ها، عقدنامه ها و احکام قضائی در بر میگیردپروژه اسناد اُرگ در سال ۲۰۰۳ در بخش اسلام شناسی دانشگاه فرایبورگ (با نظارت دکتر کریستف ورنر) پایه گذاری و از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷ از طرف بنیاد پژوهشی آلمان (DFG) پشتیبانی مالی شده و به دانشگاه ماربورگ انتقال یافت است در این بانک اطلاعاتیِ دو زبانه فارسی و انگلیسی، تاکنون نزدیک به هزار سند آماده بهره برداری شده که از اسناد موجود آن وقف نامه ۱۳۰۵/۷۰۴ ده نمک میتوان اشاره نمود.بر اساس آرشیو موجود در کتابخانه موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی این پایگاه، بانک اطلاعاتی مذکور به منظور جمع آوری اسناد ایران و آسیای مرکزی در چارچوب گروه های پژوهشی بین المللی و ایجاد فضای مناسبی برای تأمین منابع تحقیقاتی و دستیابی به اسناد و مدارک تاریخی فارسیِ انتشاریافته و منتشرنشده، طراحی شده است. در ذیل به بخشی ازمتن سند وقف آورده شده است.

بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین

حمد و شکر سعادت اساس و سپاس و ستایش افزون از حد حصر و قیاس مالک الملکی را سزاست که مزارع قلوب و مراتع نفوس عباد را وقف عبودیت خود ساخت و طوق بندگی در گردن جان اهل ایمان انداخت و اما بعد چون بر هر کسی که دیده بصیرت او به کحل الجواهر سعادت ازلی مکحل و جهت ذخیره آخرت در ثمشیت به اعمال باقیات صالحات متخیل باشد لازم است که شهرستان دین را از تعمیر مساجد معمور و بسبب اطعام و مساکین دهکده قلب را مسرور گرداند لهذا شمه ای از رایحه مهب افزاری ورشحه ای از بحر فیروزی و اقبال بر ساخت امانی و آمال عالیجناب فضایل و کمالات اکتساب فخرالعلماءالمحققین و الفقراه و المومنین محمد بن ابراهیم بن بابویه الکاکوئی الغفاری گردید که تمامی و همگی یکدانگ از قریه مشهوره به ده نمک مع ما یتلق بهارا وقف نمود بر مسجدی که واقع است در جنب قلعه واقفف مذکور .مقرر و مشروط آنکه هر ساله متولیان موقوفه عشر خود را برداشته و مابقی را صرف بوریا و تعمیر مسجد نموده تا آنکه مسجد مذکور خراب نشده ساکنین قریه و مترددین عبادت نموده و ثواب آنرا در یوم لاینفع مال و لابنون خداوند بیچون بروح پرفتوح واقف مذکور عاید سازد برای مطالعه کامل به منوی بالای سایت مراجعه فرمائید .

پیشینه ده نمک

پیشینه ده نمک

پیشینه ده نمک (تاریخچه ده نمک ):یکی از روستاهای استان سمنان امروزی است ، این روستا بخشی از ایالات «ورن» یکی از ایالات ۱۶ گانه دوران باستان است . روستای ده نمک یکی از منزلگاههای مهم مسیر جاده ابریشم بوده که دارای قدمتی از دوران قبل از اسلام (مقطع زمانی از ۵۰۰ ق.م تا ۶۰۰ میلادی) تاکنون میباشد و در کتب قدیمه از آن به عنوان قریه الملح یا قصرالملح یاد شده است . روستای تاریخی ده نمک در روزگار فرمان روایی مادها، حد فاصل بین ایالات ماد و پارت بود و این دو سرزمین را از هم جدا می کرد. روستای ده نمک تا قبل از تقصیمات کشوری سال ۱۳۹۰ یکی از روستاهای شهرستان خوار یا همان گرمسار کنونی بود. ده نمک بیش از یک هزار سال قدمت دارد که طی قرن های گذشته همواره شاهد عبور کاروان های متعدد مسافران، تاجران، جهانگردان و زائران حضرت امام رضا علیه السلام بوده است. این مسافران پس از طی فرسنگ ها  راه دراین منزل اُطراق نموده و پس از استراحت و تیمار اسبان و شتران خود، به سفر خود ادامه می دادند .روستای ده نمک در مختصات جغرافیایى ۵۲ درجه و ۴۳ دقیقه طول شرقى و ۳۵ درجه و ۱۵ دقیقه عرض شمالى واقع شده است. ارتفاع این روستا از سطح دریا‌هاى آزاد ۹۰۱ متر است.  ده نمک شرقى ترین روستاى شهرستان آرادان است. رشته کوه‌هاى البرز (فیروزکوه ) در شمال آن و دشت کویر در جنوب آن و شرق آن به سرخه منتهی میگردد . این روستا تا آرادان ۲۳، تا گرمسار ۳۵، تا سمنان ۷۵ و تا تهران۱۴۴ کیلومتر فاصله دارد. ده نمک هم اکنون در جنوب جاده اصلى تهران به مشهد قرار دارد. ناحیه قومس یکی از نواحی مشهور ایران است روستای ده نمک در قدیم آخرین نقطه مرز غربی ایالت قومس و مرز شرقی ری بوده است. روستای تاریخی ده نمک یکی از روستاهای  استان سمنان امروزی است ، روستای ده نمک در روزگار فرمان روایی مادها، حد فاصل بین ایالات ماد و پارت بود و این دو سرزمین را از هم جدا می کرد.  روستای ده نمک تا قبل از تقصیمات کشوری سال ۱۳۹۰ یکی از روستاهای شهرستان خوار یا همان گرمسار کنونی بود  هخامنشیان منطقه خوار را که جزء ایالت پارت بود تصرف کردند. در دوره ساسانیان، شهرستان خوار زمانی جزو قومس و زمانی جزو ری بود و اغلب، حکام طبرستان بر این ناحیه فرمانروایی داشتند.  پس از اسلام، روستای ده نمک جزو بلاد ری به شمار می رفت. در سال ۳۲۹ هجری قمری و در زمان سلطنت نصر بن احمد سامانی، ماکان کاکی علیه دولت سامانیان قیام کرد و چند شهر از ایالت قومس و نیز خوار، سمنان و سمنک و ری را تصرف کرد. ایالت قومس یا کومش، از کانون‌های مهم اسماعلیان در قرن‌های ششم و هفتم هجری بود. به طوری که در این ایالت ۱۵۰ قلعه در اختیار این فرقه بود که هر مجموعه از آن‌ها را یک کدخدا و هر قلعه مجزای آن را یک محتشم که به منزله فرماندار کل یا حاکم بزرگ بود، زیر نظر داشت . روستای ده نمک بر اساس تقصیمات کشوری (مصوبه هیات وزیران)درسال ۱۳۹۰ (روستای ده نمک ) تابع دهستان کهن آباد شهرستان آرادان از استان سمنان گردید و از شهرستان گرمسار (خوار) جدا شد

محله های ده نمک و تاریخچه آنها

محله های ده نمک و تاریخچه آنها

محله های روستای ده نمک: روستای تاریخی و گردشگری ده نمک  دارای محله های متعددی است که از جمله آن میتوان به :

الف : محله قلعه (قلعه گبری ) ب: پائین قلعه ( قلعه پائین ) پ : پشتین محله ( محله پشتی ) ت : ژاورین محله (محله بالایی ) ث : دونین محله ( محله داخلی ) ج : اربابی حیاط (محله اربابی) چ : محله حسن آباد

محله قلعه :  همانگونه که در کتب تاریخی اشاره شده است محل سکونت اولیه و اصلی اهالی روستا در قلعه بوده است روستا دارای قلعه های متعددی است قلعه کبری ، این قلعه در جنوب روستا و با فاصله پنجاه متری جنوب شرقی کاروانسرای صفوی ده نمک واقع شده است. این بنا تقریبا مدور با قطر داخلی تقریبا یک هزار متر و تماما از خشت وگل رس احداث شده است  ارتفاع آن ۸ تا ۱۲ متر است  طبق سفرنامه خراسان در سال ۱۲۹۳ تعداد پنجاه و یک خانوار در داخل قلعه ساکن بوده اند اما متاسفانه امروز یک خانوار در آن سکونت دارد . در پای صحبت اهالی که بشینید از خانوارهای که در قلعه سکونت داشته و بیاد دارند اینگونه بیان میکنند ……….

ساکنین قدیمی محله قلعه شامل خانواده های محترم و گرامی ذیل بودند که به ترتیب عبارتند از : محمد آقا ملقب به مد آقا سیمون ، حاجی آقا ملقب به حاج به آقا، آقا رضا سیمون، میرزا آقا با همسرش قلعه رقیه ، غلامحسین ایمان وردی و همسرش بی بی خانم ، کریم نصیری ، آقا بزرگ با همسرش مشهدی بلقیص ،حسن نصیری مدیر مدرسه ده نمک، عنایت نصیری ، محمد حسن پدر علی خان عباس  و……….

ساکنین محترم و گرامی محله پائین قلعه نیز از خانواده های ذیل تشکیل شده بودند : پدر حیدر ناظری ملقب به پیر حسین ، علی محمد صوفی آبادی ، محمد آقا ملقب به مدآقاچهاربدار، رمضان پدر مد آقا، رمضان کوچک ، مهر علی ، قنبر بردار مهر علی ،محمد آقا ،حاجی محمد علی ، مشهدی حسن ایجی ، رجب علی علی آبادی ، حبیب ناظری ، عباس علی محمد  ناظری زن برادر مختار، رمضان پدر محمد  و……..

خانواده های محترم و گرامی ساکن جلو حسینیه /تکیه و یخچال پائین نیز عبارت بودند از :عباسعلی حمامی و همسرش سید صغرا موسویان ،قنبر فرزند مشهدی عبدالله ،مشهدی عبدالله با همسرش گل خانم ، علی حسین همت با همسرش خدیجه کرک آبادی ، علی اصغرک نمکی عمومی علی نمکی ، عباس طحان ، قربانعلی طحان و زیور کرک آبادی ، محمد آقا خیرخواه ، مراد نمکی ، حسن دولتی ، فامیلی مباشر میرزا محمد هادی ، علی اکبر احمد با همسرش خدیجه ، نوروز شرطعلی ، ملا مدی  و……….

خانواده های محترم و گرامی ساکن محله پشتی نیز عبارت بودند از : قربانعلی ناظری ، آقا علی نمکی ، حاجی ابراهیم پدر قربانعلی ، علی گل ، آقا علی برادر صفر علی با همسرش نسا خوشایند ، قربانعلی شرطعلی و زهرا طوسی ، آقا رضا صوفیا آبادی با همسرش حلیمه خواهر حیدر ، عباس شعبان با همسرش کشور ، یدالله رحمت با همسرش نرگس طوسی ، داداش حسین با همسرش فاطمه ، علی محمد با همسرش حاجی خانم ، سید محمد با همسرش خیرون ، حسن کرمانی با همسرش ، رضا کریم پدر کرب شکرالله ، شکرالله ، سید قاسم موسوی با همسرش فاطمه ، صفر علی ایجی ، سیف الله ف حسین خورشید ، نقی لواف ، نبی خان صبوری ، خدیج

خانواده های محترم و گرامی ساکن محله داخلی / دوئینی ملح نیز عبارت بودند از : عبدول علی نمکی ، حسن نصیری ،میرزا علی ، ملا سکینه ، عباسعلی شرطعلی ، ابول حسن با همسرش خانم ، ممد حسن با همسرش زهرا ، محمد علی مشهدی حسن با همسرش معصومه ، محمد آقا ملقب به مد آقا خدر یا همان معینیان فر،تقی معینیان فر با همسرش پری زاد، ابول و همسرش سکینه ، رمضان ف علی اکبر فرنگی پدر ماشالله و……..

خانواده های محترم و گرامی ساکن محله امام زاده  نیز عبارت بودند از : رمضان شرطعلی با همسرش صبا ف عبدالحسین نیکمرام ، غلامحسین بیوه ، صغرا طهان خادم امام زاده ، علی اکبر سمنانی ، نساء دوختر باقر

خانواده های محترم و گرامی ساکن محله بالایی یاورین ملحه نیز عبارت بودند از : شکرالله متولی قهوخانه ، علی محمد متولی قهوخانه ، دانیال رئیس ژاندارمری ،سید علی عاقلان ، عباسعلی نمکی و همسرش زینب ، عباسعلی ، اسماعیل سرخه ای ، سید محسن و همسرش معصومه پدر سید قاسم ، رجب علی پدر عباسعلی ملقب به باقر سمنانی ، رجب علی نمکی فرزند عباس اسکناسی ، قاسم علی با همسرش زهرا ، معصومه ،حاجی بانو مادر سید بانو ، نقی و مشهدی کلثوم و…….

خانواده های محترم و گرامی ساکن کوچه نیز عبارت بودند از : اکبر مغازه دار ، محمد علی ،شکری ، لال حسین ، ذبی نمکی ، علی خان عباس ، علی اکبر جواهری و همسرش لیلا ، عباسعلی کلاته ای ، محمد علی محمدیان ،رمضان علی محمدیان و…….

خانواده های محترم و گرامی ساکن اطراف حمام قدیمی نیز عبارت بودند از : اکبر سمنانی ، اکبر پسر صفر علی ، حیدر سمنانی و همسرش صغری ، احمد علی ،عیسی احمد علی نمکی ، علی آقا ملا رجب ،آقا علی نور محمد،حسین شرطعلی با همسرش ربابه ، مشهدی علی اصغر نمکی ، عیسی با همسرش کلثوم ، علی اکبر پدر عیسی با همسرش فاطمه ، نبی خان ، محمد اسکناسی و……..

خانواده های محترم و گرامی ساکن جلو مسجد نیز عبارت بودند از : مختار، علی آقا حاج ابراهیم ،حسین با همسرش فاطمه ، قربانعلی شرطعلی ،حسن ابراهیمی و همسرش ربابه ،مشهدی علی اصغر و همسرش پری زاد ،عبدالله ملقب به عبدیل با همسرش شاه زینب، ابراهیم ابراهیمی و همسرش سکینه ،رجب علی با همسرش زهرا ،قاسم صوفی آبادی ،ابوالفضل طوسی با همسرش لیلا ، محمد علی پدر ابوالفضل ، علی آقا شجاعیان با همسرش مریم ، محمد علی طوسی ، قاسم فرودگاهی ، مسلم همت با همسرش منور،ولی ایجی با همسرش سکینه ، سید علی اکبر عاقلان ، حسین علی نمکی با همسرش گل خانم ، مشهدی قاسم با همسرش خدیجه ، مشهدی فاطمه ، بی بی خانم مادر غلامحسین نمکی ، اسدالله مغازه دار ، مشهدی فاطمه مادر محمد علی محمدیان ، عبدالله کفاش ، محمد علی نمکی ، مشهدی کلثوم

خانواده های محترم و گرامی ساکن مسیر جاده روستا نیز عبارت بودند از :علی خان عباس ، علی اکبر با همسرش ماه خانم ، عباس علی درباری ملقب به حمامی ، میرزا محمد درباری ،غلامرضا درباری ، حاج کریم معینیان ، تفضلی ، محمد سیمون ، آقا رضا سیمون ، علی نمکی و رقیه طحان ، قربانعلی باقر جعفریان ، باقر جعفریان ، تقی نقی و……

خانواده های محترم و گرامی ساکن محله حسن آباد نیز عبارت بودند از :میرزا آقا نمکی ، محمد طحان و همسرش کشور ، حسن علی شرطعلی و همسرش صغری ، آقا علی نور محمد ، حسن کرمانی ، عزیز صبوری و قاسم علی گل ، علی اکبر باقر ، علی خان عباس آقا رضا صوفی آبادی ، قنبر ، رمضان علی محمدیان و……….

خانواده های محترم و گرامی ساکن آسیاب  نیز عبارت بودند از :قربانعلی طحان و همسرش زیور کرک آبادی ، نوروز شرطعلی ،محمود رومه ای ، نورمحمد و همسرش  زهرا ، عباس و

خانواده های محترم و گرامی ساکن محله ایستگاه نیز عبارت بودند از : زمانی رئیس ایستگاه ، خیرالله ، شعبان ، رضا صبوری ، مشهدی آقا ، خدیجه ، محمد آقا ملقب به مدآقا، سلطان بلاغی ، محمد جان ، شعبان یحیایی ، علی اکبر سمنانی ، غلام علی زجر ، مشهدی آقا پدر غلام علی با همسر روس تبار ، رمضان شرطعلی و……….

قطعا تمامی ساکنین این محله های ده نمک و سایر محله های دیگر آن که در این صفحه بدان اشاره نگردیده است مجال و امکانات آن برای ما فراهم نیست تابه مردم شریف و صاف و ساده آن بتوان پرداخت .

پیشینه شهرستان آرادان

پیشینه شهرستان آرادان

پیشینه شهرستان آرادان : آرادان یکی از هفت شهرستان استان سمنان است که در سال ۱۳۹۰ از بخش به شهرستان ارتقا یافت و به لحاظ تاریخی ششمین بخش در استان است که به شهرستان ارتقا یافته است. قبلا این شهرستان یکی از بخشهای شهرستان گرمسار بوده است. شهرستان آرادان از شمال به واسطه ارتفاعات البرز به شهرستان فیروزکوه(از استان تهران)، از شرق به شهرستان سمنان(مرکز استان)، از جنوب به شهرستان اردستان(از استان اصفهان) و از غرب به شهرستان گرمسار(غربی ترین شهرستان استان) محدود می شود.

آرادان در گذشته مرکز گرمسار یا باصطلاح آن زمان حکومت نشین خوار بود و در این ناحیه عده ای از خوانین ایل پازوکی با اطرافیان خود ساکن بودند و اینک نیز بازماندگان آنها در این شهر بسر می برند . گویا این شهر در دوران پارت ها هم جزو مناطق مهم آنها بشمار میرفته چون در تاریخچه گرمسار دوره اشکانیان نام آرادان آمده شاید تعریف شده اردوان بوده باشد.و بقول احمد کسروی در کتاب اسامی شهرها نام آرادان بمعنی جایگاه رادان آمده است.

 در سفرنامه ناصر الدین شاه اردوان و نام اصلیش اردون آمده و از عهد اردوان اشکانی و اردشیر بابکان سامانی باید باقی مانده باشد ،حال از کثرت استعمال آرادان (نام رسمی کشوری) گفته می شود

ارتفاع شهرستان آرادان از سطح دریا نزدیک به ۱۰۰۰ متر می باشد.فاصله شهرستان آرادان تا شهرستان گرمسار، ۱۲ کیلومتر، تا سمنان، ۹۵ کیلومتر، و تا تهران، ۱۱۲ کیلومتر است. شهرستان آرادان به غیر از بخش مرکزی، بخش کهن آباد را نیز در بر می گیرد. مساحت شهرستان آرادان قریب به ۵۰۰۰ کیلومتر مربع است. جمعیت فعلی ساکن در آن(سال ۱۳۹۱ هجری شمسی) قریب به ۲۰۰۰۰ نفر است. ارتفاع شهرستان آرادان از شمال به جنوب و از غرب به شرق کاسته می شود.

آرادان دارای آب و هوای گرم و خشک در تابستان و سرد وخشک در زمستان است . در تابستان گرمای شدیدی همراه با آفتاب سوزان وجود دارد. در زمستان نیز سرمای بسیار شدید همراه با سوزش و بادهای سرد و باران نیز کم می بارد شهر آرادان نسبت به سایر مناطق مجاور از آب و خاک نسبتاً حاصلخیزتری برخوردار است و این امر سهولت کشاورزی را در پی دارد که از این شهر کویری،آبادی سرسبز آنهم در دل فرسنگ ها شن و ماسه ساخته است.

در شمال شهرستان آرادان رشته کوه های البرز و در جنوب شهرستان آرادان دشت کویر قرار دارد. و خود شهرستان نیز در قسمت دشت واقع شده است. جاده اصلی تهران-مشهد از از شمال بخش مرکزی این شهرستان می گذرد که تقریبا در مرز بین دشت ها  و کوه های شهرستان قرار دارد. مردم آرادان بیشتر به زبان فارسی دری صحبت می کنند ولی در قسمتهای مختلف شهر مردمانی یافت می شوند که در اثر مهاجرت به این شهر آمده اند و به زبان گیلکی و الکایی صحبت می کنند.

استان سمنان و تاریخچه

استان سمنان و تاریخچه

پیشینه استان سمنان که در آن شهرستان آرادان و روستای ده نمک واقع است از نظر مساحت، ششمین استان  و وسعت آن حدود چهار برابر استان تهران برآورد می شود.  مساحتی معادل ۹۷۴۹۱ کیلومتر مربع ،سمنان از جانب شمال به استان های خراسان شمالی، گلستان و مازندران از جنوب به استانهای یزد و اصفهان، از مشرق به استان خراسان رضوی و از مغرب به استانهای تهران و قم محدود است و مرکز آن شهر سمنان می باشد . استان سمنان به علت شرایط جغرافیایی مختلف هر قسمت از آن دارای آب و هوای متفاوتی بوده، بدین صورت که در نواحی کوهستانی هوا سرد، در دامنه کوهها هوا معتدل و در کنار کویر هوا گرم می باشد .استان سمنان را می توان به دو بخش کوهستانی و دشت پایکوهی تقسیم کرد . سمنان‌ در فاصله‌ ۲۲۱ کیلومتری‌ تهران بر سر راه‌ خراسان واقع‌ شده‌ است‌. سمنان محل‌ رفت‌ و آمد اقوام ‌مختلف‌ بوده و در کتب‌ تاریخی‌ نیز به‌ کرات‌ از سمنان نام‌ برده‌ شده‌ است. در آغاز قرن‌ چهارم‌ هجری‌ سمنان‌ جزو قلمرو آل‌ زیار بود که بعد از انقراض‌ این‌ سلسله‌ به‌ تصرف‌ آل‌ بویه‌ درآمد. در آن‌ دوره‌ شهرهای‌ قومس‌ جزو منطقه ‌دیلم‌ به‌ شمار می‌آمد. در سال‌ ۴۲۷ ه.ق‌ ترکان‌ غز خرابی‌های‌ زیادی‌ به‌ شهر سمنان وارد ساختند. سمنان‌ در سال‌ ۶۱۸ ه.ق‌ در اثر حمله‌ مغولان‌ ویران‌ گردید ولی‌ در دوره‌های‌ بعد، از جمله‌ در دوره‌ صفوی‌ و قاجار آبادانی‌هایی‌ در آن ‌صورت‌ گرفت‌ که آثار متعددی‌ از آن‌ دوره‌ها برجای مانده‌ است‌. سمنان در گذشته های دور در محل آتشکده بزرگ هریس در کومش (سمنان) شهری عظیم با بتخانه ای بزرگ با ساختمانی رفیع و با شکوه وجود داشته است. به همین علت احتمال می رود که مردم این سرزمین قبل از ظهور زرتشت، دارای مذهب “سمتی” یا سمینه” بوده اند و بتخانه بزرگ آنان در محل سمنان فعلی واقع بوده است. برخی دیگر بر این باورند که سمنان در اصل “سکنان” منسوب به طوایف سکه ها می باشد و الف و نون آن نشانه نسبت و مکان است که در واژه های گیلان ومشاهده می شود. عده ای دیگر از اهالی سمنان عقیده دارند که نام قدیم سمنان (سیم لام) بوده که بنای آن به دست دو نفر از فرزندان نوح پیغمبر به نام های (سیم النبی) و (لام النبی) انجام گرفته که مقبره آنان در کوه های شمال خاوری سمنان در محلی موسوم به پیغمبران واقع است. بر این اساس کلمه (سیم لام) در اثر کثرت استعمال به مرور زمان به سمنان تبدیل شده است. برخی نیز افسانه بنای اولیه را به دو هزار سال قبل از میلاد مسیح به دستور تهمورث دیوبند نسبت داده اند. در آن زمان شهر را به سمینا نامگذاری نموده اند که به مرور زمان به سمنان تغییر یافته است. روایت دیگر حاکی از این است که نام قدیم سمنان در زبان محلی “سه مه نان” بوده و منظور ساکنان آن این بوده است که محصولات کشاورزی این منطقه نان و آذوقه اهالی را بیش از سه ماه تأمین نمی کند. بعدها به مرور زمان “سه مه نان” به سمنان تغییر یافته است. به هر حال آن چنان که از منابع و کتب تاریخی استنباط می شود سمنان یکی از مناطق کهن و قدیمی ایران است

گرمسار و پیشینه آن

گرمسار و پیشینه آن

گرمسار(خوار قدیم ) یکی از شهرهای استان سمنان و مرکز گرمسار است. در قدیم به آن خوار می‌گفتند که یکی از ایالات ملک ری بوده‌است.  روستای تاریخی ده نمک نیز تا قبل از سال ۱۳۹۰ تحت پوشش خوار بود جمعیت شهرستان گرمسار بر طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۳۹٬۵۲۳ نفر بوده است .شهرستان گرمسار یکی از هشت شهرستان استان سمنان است و در غرب این استان قرار دارد. شهرستان گرمسار از شمال به شهرستان فیروزکوه و شهرستان دماوند ، از سوی شرق به شهرستان آرادان و از غرب به شهرستان پاکدشت (گرمسار تهران )و استان قم و از جنوب به شهرستان آران و بیدگل محدود است. فاصله شهر گرمسار تا مرکز استان ۱۱۰ کیلومتر و تا تهران ۹۵ کیلومتر است. مساحت شهرستان گرمسار ۱۰۶۸۶ کیلومتر مربع است. گرمسار از لحاظ موقعیت جغرافیایی بین مدار ۳۴ درجه و ۲۸ دقیقه و ۳۰ دقیقه عرض شمالی و بین ۵۱ درجه و ۵۲ دقیقه تا ۵۲ درجه و ۵۵ دقیقه طول از شرقی از نصف النهار گرینویچ قرار دارد. گرمسار بر روی حبله رود یکی از رودخانه‌های دائمی گرمسار قرار داشته و از سه جهت توسط رشته کوههایی احاطه شده و فقط سمت جنوبی آن به علت وجود کویر باز است. که به کوههای سیاه کوه ختم می‌شود. ارتفاع شهرستان از سطح دریا ۸۵۶ متر است. گرمسار پیوندگاه راه‌آهن سرتاسری شمال (گرگان) و مشهد می‌باشد و جاده اصلی تهران – مشهد در کنار آن قرار دارد. طول سرزمین گرمسار از شرق به غرب ۴۸ کیلومتر و از شمال به جنوب معادل ۲۷ کیلومتر است. شهرستان گرمساردارای چهارایل بزرگ  می‌باشد نام این شهرستان در زمان اشکانیان ، «خواران» بوده است. چنان که سلوکی‌ها شهری به اسم «خاراکس» در این ناحیه بنا نهادند و سمنانی‌ها نیز امروزه آن را «خواره» می‌گویند. از این منطقه به نام «خاریس» نیز یاد کرده‌اند. در خصوص ریشه اصلی نام «خوار» دو روایت نقل شده است به علت آنکه گرمسار در کنار کویر قرار گرفته و نسبت به نقاط همجوار خود پست‌تر است، بدین مناسبت نام «خوار» را بدان نهادند.مغهوم نام گرمسار از خورشید و ماه اقتباس شده است و با توجه به اینکه در  اوستا ، خوار به معنی درخشیدن آمده و از نامهای خورشید و یا ماه، کلمه خوار یا خواره می‌باشد، چنین نتیجه می‌شود که ناحیه «خوار» را سرزمین خورشید درخشان یا ماه تابان نام نهاده بودند

در این شهر قلعه‌ای به نام استوناوند وجود دارد که قدمت آن را بیش از ۳۵۰۰ سال تخمین می‌زنند این قلعه در شمال خوار (بن کوه) قرار دارد.همچنین در شهر غار است که در دامنه شمالی سیاه کوه غربی بین کوه دوازده امام و سیاه کوه واقع شده است که به علت جمع شدن آب در فصل بهار به دق کشکولی معروف است که در سمت شمال شرقی آن غار دق کشکولی و یا غار افغان قرار دارد . دریاچه  نمک، بین سه استان سمنان، تهران و اصفهان قرار گرفته؛ و در طول سال نوسان زیادی دارد.

دریاچه نمک، بهمراه چشمه­ های آب معدنی عین الرشید، در کنار سیاه­کوه و بنا های باستانی قصر بهرام و قصر عین الرشید و قصر حرمسرا، مجموعه ­ای دیدنی برای هر گردشگری میباشددر دامنه­ شمالی سیاه­کوه به سمت گرمسار، در میان قشرهای رسوبی، چشمه­ های آبی قرار دارند؛ که بیشتر از نوع آب­های معدنی ­هستند. مهمترین آن­ها چشمه شاه و چشمه عین الرشید می‌باشد