آلبوم موزیک سنتی روستای ده نمک : از جمله سازهای که در روستای تاریخی ده نمک در مراسم های مختلف مورد استفاده قرار میگرفته میتوان به دایره ، طبل ، سرنا ، نی و تمبک نام برد از سرنا و طبل زنان به نام روستا میتوان به مرحوم عباسعلی نمکی و آقای عبدالعلی نمکی و از دایره زنان معروف میتوان به مرحوم سیف الله و از جمله نوازندگان سازهای جدید نیز میتوان به آقایان قنبر شرطعلی و فرشاد معینیان و سایر نحوه های مرحوم معینیان نام برد در ذیل صدای چندین ساز محلی روستا و نیز سازهای که در مراسم تعزیه های قدیمی مورد استفاده قرار میگرفته را مشاهده میفرمائید .
برای شنیدن هر یک از صداهای ذیل روی دکمه PLAY آن کلیک نمائید
صدای سرنا(سورنا) مراسم رونمایی از کتاب ده نمک:
تعزیه باصدای مرحوم قدرت صارمی:
دایره : این ساز متشکل است از حلقه ای چوبی به عرض 5 تا 7 و قطر دایره ای از 25 تا 40 سانتی متر که بر یکی از سطوح جنبی دایره ای شکل آن پوست کشیده شده و در جدار داخلی ساز حدود چهل حلقه فلزی کوچک به فواصل مساوی آویزان شذه است. در یکی از نقاط جدار چوبی سوراخی است که نوازنده انگشت شصت دست راست را در آن داخل می کند و به این وسیله ساز را نگه می دارد و با بقیه انگشتان هر دو دست بر پوست می کوبد و در عین حال ساز را کمی سریع حرکت می دهد تا حلقه های کوچک داخلی همراه با کوبیدن انگشتان صوتی زنگ وار نیز حاصل کنند.
سرنا :این ساز از جمله سازهای است که در ده نمک در جشن ها بیشتر مورد استفاده قرار میگرفته است سرنا متشکل است از یک لوله مخروطی شکل که در انتهای آن قمیش قرار می گیرد. سرنا از دسته سازهای دوزبانه است و به این ترتیب قمیش آن از دو تیغه متکی به هم تشکیا شده و انتهای آن دو در حلقه ای مسطح محصور شده است. در روی لوله تعداد 6 تا 7 سوراخ تعبیه شده و نوازنده با گذاشتن و برداشتن انگشتان هر دد دست اصوات حاصله را زیر و بم می کند. طول ساز کاملا ثابت نبوده و از 39 تا 45 سانتی متر و در بعضی نقاط حتی تا 60 سانتی متر ساخته شده است. وسعت صدا نیز در این ساز کاملا ثابت نیست و واضح است که سرناهای بزرگتر میدان صدائی بمتر از سرناهای کوچکتر داردن. سرنا سازی نه تنها محلی، بلکه قدیمی است. در اشعار شعرای ایران به کرات نام سرنا یا سورنا یا سورنای آمده است.
ني :سازی است متشکل از یک لوله استوانه ای از جنس نی که سراسر طول آن از هفت بند و شش گره تشکیل شده است ( به این دلیل این ساز را نی هفت بند نیز می گویند) نی به قطرهای متفاوت از 5/1 تا 3 سانتی متر و طولهای مختلف حدود 30 تا 70 سانتی متر ساخته شده، در تمام آنها، روی لوله کمی در قسمت پائین 5 سوراخ در طرف جلو و یک سوراخ در قسمت عقب قرار گرفته، و در یک یا دو انتهای نی روکشی برنجی با طولی کوتاه لوله نئی را پوشانده است، و لبه لوله در قسمت دهانی آنقدر تیز است که من تواند لای دندانها قرار گیرد
تمبک : از میان سازهای ضربی موسیقی که در ده نمک مورد استفاده قرارمیگرفته میتوان به تنبک کاملترین سازی است که تاکنون ساخته شده و آن را از گل پخته و چوب می سازند.اشاره نمود معمولا روی ضرب پوست بره می کشند و نوع گلی بزرگ آن را در زورخانه به کار برده و می برند و برای استقامت بیشتر روی آن را پوست گوسفند می اندازند
طبل :این ساز متشکل از استوانه کوتاهی از جنس چوب، که قطر دایره ان حدود یک متر و ارتفاع آن 25 تا 30 سانتی متر است و بر دو سطح دایره ای شکل جانبی آن پوست کشیده شده است. بر دو نقطه از بدنه استوانه دو انتهای تسمه ای ثابت شده که نوازنده هنگام نواختن آن را به گردن می اندازد و به این ترتیب دهل در جلوی سینه و شکم او طوری قرار می گیرد که سطوح پوست دار در جوانب راست و چپ واقع شوند.نوازنده در دست راست خود چوبی به شکل عصا و در دست چپش ترکه ای نازک می گیرد و با آنها بر روی سطوح پوستی می کوبد