قرابت گویش مردم ده نمک  و مردم بیابانک

قرابت گویش مردم ده نمک و مردم بیابانک

قرابت گویش مردم ده نمک با مردم بیابانک

زبان مردم روستای تاریخی دهنمک شباهت بسیاری با زبان مردم روستای بیابانک دارد از دیرباز با توجه به اینکه هر دو روستا در استان سمنان واقع هستند و از سوی دیگر فاصله کم بین دو روستا و رابطه خویشاوندی تعدادی از مردم روستا با همدیگر ، مشاهده میگردد که گویش این دو روستا نیز کاملا نزدیک به هم میباشد قرابت گویش مردم ده نمک با مردم بیابانک از گذشته دور منجر به ایجاد هم دلی بین روستائیان گردیده است . در زیر اشعاری که توسط آقای محمد صبوری سروده شده و با مردم هر دو روستا دارای قرابت میباشد بیان شده است .

اگرمگت‌تو‌هم‌شادبووخندون
بیاونک‌زبون باهین بخندون

ته‌هادره…….. چوخط دارمون…….. قدیمها
مشیمون‌گوشت هارین خط‌متش روح الله

ته‌هادره‌مزنبل آو جاکرمون
تلوبشکیابواما……چکرمون

برای هچو‌وپوچ‌کهنه‌…….دوره
موسربکتنات‌بانصف‌شاهدوره

کوشواون روزکه باهم‌منیسمون
برای‌همدیگرمشق.. منویشتمون

ته هاداره قدیمها چه مکرمون
چه جوری چربو چاخ مکرمون

کله‌آتش مموند بعدازپخت نون
پلیک‌چربوباربو‌تادم‌دمی صبح

شوهاجمع بون‌براروپیه ومار
دمی کرسی‌ پله بالب خندون

کنقدون‌وگزرونار…….دارچون
شلغم‌وگزرآو…..هم‌باردارچون

صباحی په‌همه مشغول….‌کاربون
هشکین‌ازهمدیگرغیبت ندارچون

گلیم‌وجاجیم‌…..‌.کارباردارجون
‌ویکارنبون‌اصِلآهم‌غم‌ندارچون

عارسی‌ها چقدراون روز شلوغ‌بو
اگرلوطی نبو…..‌‌ بازصوت وکوربو

همش شادی.بو…..‌‌.‌….سماع وخنده
شوهازوماکیه تا………..صبح ای دنده

کوشودلخوشی شوهای چله
همه دورهمی درکرسی… پله

کسینهاازمسینها ترس دارچون
برای‌حرمت هم لرز٫٫٫٫٫٫دارچون

ماچون‌اون‌آستینک‌های قدیمی
دمی کرسی پله با چای…. قوری

قدیمهامثل‌الون پول ندارچون
دواودکتروآمپول…….ندارچون

همون مهرومحبتهادوابو
میون‌آدمهالطف وصفابو

قدیمها قدرهمدیگر…..مزونچون
قرض ورزی برای هوم ندارچون

رحیم‌بون‌کریم‌بون‌وصبور…بون
تازنده بون همیشه‌ان‌چنین بون

نمکدره عجب لطف وصفاددارد
برای دردبی درمون‌دوا…….دارد

برارجون قدرهمدیگر…………..بزونین
‌همه خویشین‌خوشتون‌دشمن‌نزونین

امامسجدهمه‌لطف وصفا……بو
دمی قلعه‌ همش شادی به پابو

شووجنی‌اگرچه‌جنگ‌دارچون
طلاق‌درزندگانی‌ننگ‌دارچون

خلاصه اون روزها شادی بپابو
نیت هاپاک و‌کارهابی ریا….بو

هشکین‌ازهمدیکرکمترندارجون
اتول نبوبعضیها خر…..ندارچون

هرچی دارچون همه باهم مخورچون
هشکین ازهمدیگرکمتر…… ندارچون

ناخوش بون همدیگر سرمکتناشون
محبت بو صفابو غم……… ندارچون

هرچی باچن شماره‌کم …باچن
هوچی درزندگانی کم ندارچن

صبوری باتش ازشوهای چله
قدیمین‌آستینک.. ‌ازکرسی‌‌پله

صبوری مختصرباتش‌شماره
مثل‌شاخه‌نبات بردوا…….ره
بتاریخ شب چله سال ۱۳۷۰
✍️شعرازمحمدتقی صبوری